Shkarko PDFdownload

Shqyrtim mbi përshpirtërinë e vërtetë ndaj së lumes Marisë Virgjër - Kapitulli i tretë

Spis treści

 

Kapitulli i tretë

SHENJAT E PËRSHPIRTËRISË SË VËRTETË NDAJ VIRGJËRËS SË SHENJTË

105. Pasi që i zbuluam dhe i dënuam përshpirtëritë e rrej-shme ndaj Virgjërës së shenjtë, duhet që me pak fjalë të shpjegojmë cila është ajo e vërteta; ajo është: 1. e brend-shme, 2. e butë, 3. e shenjtë, 4. e qëndrueshme, 5. jovetjake (zemërgjerë).

1. Përshpirtëria e brendshme

106. Përshpirtëria e vërtetë ndaj Virgjërës së shenjtë, para së gjithash, është e brendshme, do të thotë ajo del nga shpirti dhe zemra dhe rrjedh prej nderimit me të cilin e nderojmë Virgjërën e shenjtë, prej të kuptuarit të lartë dhe madhërisë së saj dhe dashurisë sonë ndaj saj.

2. Përshpirtëria e butë

107. E dyta, ajo është e butë, që do të thotë se është plotë shpresë në Virgjërën e shenjtë, sikurse fëmija që është plotë shpresë në nënën e vet të mirë. Ky lloj përhspirtërie na shpie që t’i drejtohemi asaj në ne-vojat tona, trupore dhe shpirtërore, me thjeshtësi të madhe, me shpresë dhe butësi; t’i drejtohemi asaj për ndihmë si Nënës së mirë në çdo kohë, në çdo vend dhe në gjithçka, në dyshimet tona, që të na i zgjidhë ajo; në udhëkryqet tona që të na shpjerë në rrugën e drejtë, në tundimet tona që të na përkrahë; në dobësitë tona, të na forcojë; në rëniet tona, që të na ngritë; në pakënaqësinë tonë të na inkurajojë; të na lirojë nga skra-pullat tona; në kryqet tona, në mundimet dhe në kun-dërshtimet e jetës sonë të na ngushëllojë. Me një fjalë, në nevojat e veta trupore dhe shpirtërore shpirti i drej-tohet Marisë, pa kurrfarë frike se do ta mërzitë këtë Nënë të mirë dhe se do t’i vijë keq Jezusit.

3. Përshpirtëria e shenjtë

108. E treta. Përshpirtëria e vërtetë ndaj Virgjërës së shenjtë është përshpirtëria e shenjtë, do të thotë ta shpjerë shpirtin të shmanget prej mëkatit e të ndjekë virtytet e saj, posa-çërisht përvujtërinë e saj të madhe, fenë e saj, dëgjesën e madhe të saj , lutjen e saj të pandërprerë, flijimin e saj të plotë, pastërtinë e saj hyjnore, dashurinë e saj të zjarrtë, du-resën e saj heroike, butësinë e saj engjëllore dhe urtinë e saj të lartësuar. Këto janë dhjetë virtytet kryesore të Virgjërës Mari.

4. Përshpirtëria e qëndrueshme

109. E katërta. Përshpirtëria e vërtetë ndaj Virgjërës Mari është e qëndrueshme. Ajo e forcon shpirtin në mirësi, e shpie të mos lihen pas dore ushtrimet e përshpirtshme, i jep kurajë që të kundërshtojë mënyrës së jetës dhe prio-riteteve të kësaj bote, mërzisë, epsheve dhe tundimeve të djallit. Personi i cili me të vërtetë është i përshpirtshëm ndaj Nënës së Hyjit nuk është aspak përzierës, i mërzitur, skrupulant ose frikacak. Nuk dua të them se nganjëherë nuk rrëzohet dhe nuk e humb përshpirtërinë emocionale. Mirëpo, nëse bie, ai ngrihet duke e marrë për dore Nënën e vet të mirë. Nëse nuk ndjen kënaqësi në përshpirtëri, nuk shqetësohet për këtë sepse nderuesi i drejtë dhe besnik ndaj Marisë jeton në fenë e Jezusit dhe të Marisë, e jo në atë se çfarë ndjen.

5. Përshpirtëria jovetjake

110. E pesta. Më në fund, përshpirtëria e vërtetë ndaj Vir-gjërës së shenjtë është jo vetjake do të thotë ajo e frymëzon shpirtin e përshpirtshëm që të mos kërkojë veten, por vetëm Hyjin në Nënën e tij të shenjtë. Nderuesi i vërtetë i Marisë nuk i shërben kësaj Mbretëreshe të lartësuar prej dëshirës që të fitojnë diçka, as për shkak të së mirës së vet të përkohshme as të përjet-shme, e as asaj trupore dhe shpirtërore, por për shkak se vetëm ajo e meriton t’i shër-behet dhe përmes saj (t’i shërbehet) vetëm Hyjit. Nuk e do Marinë për shkak se i ndërmjetëson hire ose pse pret prej saj të mira, por për shkak se ajo është e denjë për ta dashur. Për këtë e do dhe i shërben njësoj me besnikëri edhe në kohën e thatësisë shpirtërore, si edhe kur ndjen ambëlsi dhe zell. E do njësoj në kalvar si dhe në dasmë në Kanë të Galilesë. Oh, sa i ëmbël dhe i dashur është në sytë e Hyjit dhe të nënës së tij të shenjtë ky nderues, i cili nuk e shikon veten derisa i shërben asaj. Mirëpo, të rrallë janë sot! Mu për atë që të mos jenë aq të rrallë sot, kam marrë lapsin në dorë që të vë në letër atë që me sukses e kam mësuar publikisht në misionet e mia për një kohë të gjatë .

111. Tashmë kam thënë mjaft për Virgjërën e shenjt duke zhvilluar mendimin tim themelor, që është: të formoj nderuesin e vërtetë të Marisë dhe nxënësin e vërtetë të Jezusit. Gjithsesi, kam edhe më shumë të them për këtë dhe e di se shumë do të lë pa thënë për shkak të mosdijes, paaftësisë dhe mungesës së kohës.

112. Oh, sa mirë do të përdorej mundi im, po t’i binte në dorë ndonjë shpirti fisnik ky shkrim i im i vogël, i cili është i lindur prej Hyjit dhe prej Marisë, e jo prej gjakut dhe vullnetit të njeriut (krah. Gjn 1,13) dhe këtij shpirti t’i zbulohet dhe ai të frymëzohet, përmes hirit të Shpirtit të Shenjtë, shkëlqimi dhe burimorja e për-shpirtërisë së vër-tetë dhe serioze ndaj Virgjërës së shenjtë, të cilën dëshiroj ta paraqes! Po ta dija se gjaku im mëkatar mund të shërbejë që zemrat t’i përkojë kjo e vërtetë të cilën po e shkruaj për nder të Në-nës sime të dashur dhe Mbretëreshës së lartësuar, biri i fun-dit i së cilës jam më skllavi, do të përdorja gjakun tim në vend të ngjyrës që t’i shkruaj këto shkronja, në shpresë se do të gjej shpirtra të mirë të cilët me kryerjen besnike të kësaj përshpirtërie, që po e mësoj, do t’ia kompensojnë Nënës sime të dashur dhe Mbretëreshës të gjitha humbjet të cilat ia kam shkak-tuar unë me pafalënderushmërinë ti-me dhe mosbesimin tim.

6. Parashikimi profetik mbi fatin e këtij shkrimi

113. Ndjej më shumë se asnjëherë më parë diçka që më jep kurajë të besoj dhe të shpresoj gjithçka që kam thadruar thellë në zemrën time dhe që tani e sa vite i lutem Hyjit dhe se tani apo më vonë Virgjëra e shenjtë do të ketë më shumë se kurrë bijë, shërbëtorë dhe skllevër dhe se me këtë mjet Jezusi, zotëruesi im i dashur, do të mbretërojë në zemra si asnjëherë më parë.

114. Paraprakisht shoh shumë bisha të tërbuara që me ashpërsi sulen që me dhëmbët e tyre djallëzorë të shqyejnë këtë shkrim të vogël dhe atë me të cilin Shpirti i Shenjtë u shërbye që të shkruajë këtë shkrim, ose bile ta mbuloj me errësirë dhe me heshtje të një arke, që të mos e shohë dri-tën. Këto bisha, gjithashtu, do t’i sulmojnë dhe do t’i sal-vojnë të gjithë ata që do të lexojnë dhe do të shtien në vep-rim këtë shkrim. S'ka problem! Edhe më mirë! Ky shikim më jep zemër dhe shpresë dhe kjo është: paraqitja e ra-dhëve të mëdha të besimtarëve të fortë dhe besnikë të Jezu-sit dhe të Marisë, të të dy gjinive të cilët do të luftojnë kun-dër botës, kundër djallit dhe në natyrën e prishur të kohëve të rrezikshme, të cilat po ofrohen më shumë se kurrë. “Kush lexon, le të kuptojë! Kush mund të kuptojë, le të kup-tojë!”(Mt 24,15; 19,12).