Shkarko PDFdownload

Shqyrtim mbi përshpirtërinë e vërtetë ndaj së lumes Marisë Virgjër - Kapitulli i tretë

Spis treści

 

Kapitulli i tretë

PËRSHPIRTËRIA NDAJ MARISË ËSHTË E NEVOJSHME POSAÇËRISHT NË KOHËT E FUNDIT

Maria dhe kohët e fundit

49. Përmes Marisë ka filluar shëlbimi i botës, përmes Ma-risë ai duhet edhe të përfundohet. Maria gati që nuk u tre-gua në ardhjen e parë të Jezu Krishtit, që njerëzit e infor-muar dobët për personin e Birit të saj, të mos largohen prej së vërtetës duke u entuziazmuar me Virgjërën e shenjtë tepër e ndjeshme e tepër e shëndritur. Me gjasë kjo do të ndodhte po të kishte qenë e njohur, për shkak të ëmbëlsisë së mrekullueshme me të cilën i Gjithëpushtetshmi e kishte zbuku-ruar pamjen e jashtme të saj. Në këtë të vërtetë na shpie një shkrim i Dioniz Areopagit . Ai thotë se kur do ta shihte, do ta pranonte për ndonjë hyjni për shkak të butësisë së saj misterioze dhe bukurisë së pakrahasuesh-me, po mos ta kishte mësuar në të kundërtën, ku ishte i rrënjosur mirë. Mirëpo, në ardhjen e dytë të Jezu Krishtit, Maria duhet të jetë e njohur dhe e zbuluar përmes Shpirtit Shenjt, që për-mes saj t’i sjellë njerëzit në njohuri, në dashuri dhe në shër-bim të Jezu Krishtit, sepse më nuk ekzistojnë shkaqet që e kanë udhëhequr Shpirtin e Shenjt që të fshehë të fejua-rën e vet gjatë jetës së saj dhe ta tregojë vetëm pak edhe pasi që u shpall Ungjilli.

50. Pra, Hyji do që ta shpallë dhe ta tregojë Ma-rinë si krye-vepër të duarve të tij në këto kohë të fundit : 1. Për arsye se ajo në këtë botë ishte e fshehur dhe u përvuj-tërua nën pluhur me përvujtërinë e saj të thellë, duke arri-tur prej Hyjt, por edhe prej apostujve të tij dhe ungjill-tarëve që të mos e shpallin. 2. Pasi që ajo është kryevepër e duarve të Hyjit, sipas hirit në tokë dhe sipas lavdisë në qiell, Hyji do që njerëzit ta lëv-dojnë dhe ta madhërojnë për këtë kryevepër. 3. Pasi që ajo është agimi që i paraprinë dhe na e zbulon Diellin e drejtësisë, Jezu Krishtin, duhet që ta njohim dhe ta zbulojmë, atë qe ashtu ta njohim dhe ta zbulojmë Jezu Krishtin. 4. Pasi që ajo është rruga përmes së cilës Jezu Krishti erdhi tek ne për të parën herë, ajo do të jetë rruga edhe kur Ai të vijë të dytën herë, edhe pse në mënyrë tjetër. 5. Pasi që ajo është mjet i sigurt dhe rrugë e drejtë dhe pa të meta, përmes së cilës arrijmë tek Jezu Krishti, dhe e gjejmë në mënyrë të përsosur, aq më shumë duhet përmes saj ta gjejnë ata shpirtra të shenjtë që do shkëlqejnë prej shenj-tërisë. Kush e gjen Marinë do ta gjejë jetën (krah. Fu 8,35), domethënë Jezu Krishtin, i cili është Rruga, e Vërteta dhe Jeta (Gjn 14,6). Mirëpo, Marinë nuk mund ta gjejë ai që nuk e kërkon; nuk mund ta kërkojë ai që nuk e njeh, sepse askush nuk e kërkon dhe nuk e dëshiron gjënë e panjohur. Pra, Maria duhet të jetë më e njohur se askurrë, në mënyrë që të njihet dhe të lavdërohet më shumë Trinia e Shenjtë. 6. Maria duhet të shkëlqejë në këto kohë të fundit më shumë se askurrë, me mëshirën e saj, me fuqinë e saj dhe me hiret e saj; me mëshirën e saj që t’i kthejë dhe t’i pranojë mëkatarët e shkretë dhe të treturit, të cilët do të kthehen në Kishën katolike; me fuqinë e vet kundër armikut, adhu-ruesve të zotave të rrejshëm, përçarësve, muhamedanëve, Judeasve dhe atyre që nuk besojnë, të cilët do të kundërsh-tojnë ashpër duke u munduar që me premtimet dhe kër-cënimet e tyre t’i nxitin dhe t’i shkatërrojnë të gjithë ata që do t’u kundërshtojnë dhe më në fund ajo duhet të shkëlqejë me hirin e saj, që të inkurajojë dhe të përkrahë të gji-thë ushtarët e fortë dhe shërbëtorët besnikë të Jezu Krishtit, të cilët do të luftojnë për interesat e tij. 7. Maria, më në fund, duhet të jetë e tmerrshme për djallin dhe bashkëpunëtorët e tij si ushtria e gatshme për luftë, posaçërisht në këto kohët e fundit, sepse djalli e di mirë se i ka mbetur pak kohë, shumë më pak se kurrë më par që t’i shkatërrojë shpirtrat, prandaj e dyfishon mundin dhe sul-min e vet. Ai, me të vërtetë do të ngritë shpejt kundërshtime të për-gjakshme dhe do t’u vërë kurthe të ashpra shërbëtorëve besnikë të Marisë dhe fëmijëve të saj të vërtetë të cilët ai i mbizotëron më vështirë se njerëzit e tjerë.

Maria dhe lufta e mbrame

51. Në këto salvime të fundit dhe të ashpra, të cilat do të rriten çdo ditë e më shumë deri në mbretërinë e antikrishtit, duhet të aplikohet kryesisht profecia e parë dhe e famshme dhe mallkimi që e tha Hyji kundër gjarprit. Është moment i mirë këtu të shpjegohet në lavdi të Virgjërës Mari, në shpëtim të fëmijëve të saj dhe të turpit të djallit. “Armiqësi do të vë ndërmjet teje e gruas, ndërmjet farës sate e farës së saj; fara e saj do të ta shtypë kokën, kurse ti do t’ia sulmosh thembrën. ” (Zan 3, 15).

52. Hyji ka bërë vetëm një armiqësi të papajtue-shme, e cila do të qëndrojë deri në mbarim të shekujve dhe do të jetë gjithnjë e më e ashpër: armiqësia midis Marisë, nënës së tij të denjë, dhe Luciferit, në mes të fëmijëve dhe shërbëtorëve të Virgjërës së shenjtë, në njërën anë, dhe bijve dhe punë-torëve të Luciferit, në anën tjetër. Prandaj armikja më e ash-për të cilën e ngriti Hyji kundër djallit është Maria, nëna e shenjtë e tij. Hyji, aq më tepër që prej parajsës tokësore, edhe pse atëherë ishte vetëm në planin e Hyjit i dhuroi atë lloj urrejtje ndaj armikut të mallkuar të Zotit, aq shkathtësi të zbulojë të keqen e atij gjarpri të vjetër dhe aq fuqi që të ngadhënjejë, të shtypë dhe të ndrydhë atë mendjemadhin e patenzonë kështu që ai frikohet prej saj më shumë se para gjithë engjëjve dhe njerëzve, aq më tepër në një menyrë më shumë se edhe vetë Hyjit. Kjo nuk do të thotë se hidhërimi i shenjtë, urrejtja dhe fuqia e Hyjit kundër djallit nuk janë shumë më të mëdha nga hidhërimi, urrejtja dhe fuqia e Virgjërës së shenjtë, sepse përsosmëritë e Marisë janë të kufizuara; por djalli i frikohet më shumë asaj për dy arsye. Së pari sepse është mendje-madh dhe më shumë vuan se ngadhënjen mbi të dhe e dënon një shërbëtore e vogël dhe e përvuajtur e Hyjit, kështu që përvujtëria e saj e përvujtëron më shumë se gjithëpushtetësia e Hyjit. E dyta, Hyji i dha Marisë fuqi të madhe kundër djallit kështu që siç duhej që prej gojës së të dja-llosurve shpesh të pranojnë kundër vullnetit – më shumë të frikohen nga një ofshamë e saj për ndonjë shpirt sesa nga lutjet e të gjithë shenjtërve, dhe vetëm një kër-cënimi të saj kundër tyre se sa prej të gjitha vuajtjeve të tjera.

53. Çfarë kishte humbur Luciferi me mendjema-dhësi, atë Maria e fitoi me përvujtëri. Çfarë kishte humbur dhe shka-tërruar me mosdëgjesë Eva, atë Maria e shpëtoi më dë-gjesë . Eva, duke dëgjuar gjarprin, i shkatërroi bashkë me veten të gjithë fëmijët e saj dhe i vuri nën pushtetin e gjarprit, e Maria, duke u treguar besnike e përsosur ndaj Hyjit, i shpëtoi të gjithë fëmijët e saj dhe shërbëtorët dhe iu kushtua Madhërisë së Hyjit.

54. Hyji bëri jo vetëm një armiqësi, por më shumë armiqësi, jo vetëm midis Mrisë dhe Djallit, por edhe midis pasar-dhësve të Virgjërës së shenjtë dhe pasardhësve të Djallit. Me fjalë të tjera, Hyji bëri armiqësi, antipati dhe urrejtje të fshehtë midis fëmijeve të vërtetë dhe shërbëtorëve të Vir-gjërës së shenjtë, nga njëra anë, dhe fëmijëve dhe shërbë-torëve të djallit, nga ana tjetër. Fëmijët e Belialit, skllavët e Djallit, dashuruesit e kësaj bote (sepse kjo është e njëjta gjë) gjithmonë i kanë përndjekur dhe do t’i përndjekin më shu-më se kurrë më parë ata që i takojnë Virgjërës së shenjtë, sikurse atëherë kur Kaini e përndiqte të vëllain e tij, Abe-lin, (krah. Zan 4,8) dhe Ezavi të vëllain e tij Jakobin, të cilët janë shëmbëllesa e të dëbuarve dhe e të parazgjedhurve. Mirëpo, Maria e përvuajtur gjithnjë do të fitojë mbi atë mendjemadhin aq me madhështi që do të ketë sukses që t’ia shtypë kryet, atë fron të mendjemadhësisë së tij; ajo gjithnjë do të zbulojë të keqen gjarpërore të tijën, do të zbu-lojë planet e tij të ferrit, do të shkatërrojë themelet djallë-zore dhe do t’i mbrojë deri në fund të botës shërbëtorët e vet besnikë nga dora e tij e egër. Mirëpo, fuqia e Marisë mbi të gjithë djajtë do të duket veç-mas në kohët e fundit, kur Djalli të tentojë të vërë kurthin thembrës së saj, do të thotë shërbëtorëve të saj të përvuajtur dhe fëmijëve të saj të varfër, të cilët ajo do t’i ngritë që të luftojnë kundër Djallit. Ata do të jenë të vegjël dhe të va-rfër në sytë e botës, të ulët para të gjithëve si thembra; gjith-kush do t’i shkelë dhe t’i shtypë sikurse ndodh me themb-rën në krahasim me gjymtyrët e tjera të trupit. Për këtë do të jenë të përmbushur me hiret e Hyjit, të cilat Maria do t’ua ndajë bollshëm; do të jenë të mëdhenj dhe të lartësuar në shenjtëri para Hyjit dhe do të jenë të lartësuar mbi çdo krijesë me zellin e tyre të flakët. Ndihma e Hyjit aq shumë do t’i përkrahë sa që me thembrën e tyre – përvujtërinë e tyre – të njësuar me Marinë do të shkelin kokën e Djallit, kurse Jezusit do t'ia sjellin fitoren e lavdishme.

Maria dhe apostujt e kohërave të fundit

55. Po, Hyji do që Nëna e tij e shenjtë të jetë tani më e njo-hur dhe më e dashur dhe më e nderuar se sa ka qenë deri më tani. Kjo, pa dyshim, do të ndodhë nëse të parazgje-dhurit, në saje të hirit dhe njohurisë së Shpirtit të Shenjt, të kuptojnë se si duhet të bëjnë përshpirtëri të brendshme dhe të përsosur, të cilën do t’ua zbulojë më vonë. Atë-herë do të shohin qartë sa u lejon feja këtë Yll të shkëlqyeshëm të detit dhe, nën udhëheqjen e saj, do të arrijnë te limani i sigurt, përkundër të gjitha furtunave dhe vështirësive. Do të njo-hin madhërinë e kësaj Mbretëreshe dhe plotësisht do t'i ku-shtohen shërbimit asaj si të nënshtruarit e saj dhe robërit e dashurisë. Atëherë do t’i shijojnë ëmbëlsitë e saja dhe mirësinë e saj amnore dhe do ta duan me butësi si fëmijët e saj të dashur. Atëherë do ta njohin mëshirën e saj, me të cilën është e përmbushur, dhe nevojën për ndihmën e saj, dhe do t’i kër-kojnë atë në të gjitha nevojat si mbrojtëses dhe ndërmje-tësueses së dashur te Jezu Krishti. Atëherë do të shohin se ajo është mjeti më i sigurt, më i lehtë, më i shkurtë dhe më i përsosur për të arritur deri tek Jezu Krishti, dhe do t'i dorëzohen me trup dhe me shpirt, pa kufizime, që në këtë mënyrë të jenë të Krishtit.

56. Mirëpo, çfarë do të jenë këta shërbëtorë, skllevërit dhe fëmijët të Marisë? Do të jenë këta flaka e gjallë, shërbëtorët e Zotit, të cilët gjithçka do të arrijnë me flakën e dashurisë Hyjnore. Do të jenë këto shigjeta të ashpra në dorën e të fortit (Ps 127, 4), në dorën e fortë të Marisë, të cilëve ajo do t’u sulmojë armiqtë. Këta do të jenë të bijtë e Levit, plotësisht të pastruar (krah. Mal 3,3) në flakën e vështi-rësive të mëdha dhe plotësisht të afruar tek Zoti (krah. 1Kor 6,17). Në zemrat e tyre ata do të mbajnë ar të dashu-risë, kem të lutjeve në shpirt dhe mirrën e vetëmohimit në trupin e tyre, kështu që gjithkah do ta shpërndajnë erën e Jezu Krishtit për të varfrit dhe për të vegjlit, derisa për të mëdhenjtë dhe krenarët e kësaj bote do të jetë erë e vdekjes.

57. Këto do të jenë retë me rrufe, të cilat do të flu-turojnë nëpër gjithësi ku do t’i shpjerë secila edhe më e vogla frymë e Shpirtit të Shenjt; nuk do të ecin pas asnjë gjëje, as që do të befasohen për ndonjë send, as që do të kenë kujdes për diçka, por do të lëshojnë shiun e Fjalës së Hyjit dhe jetës së pasosur; do të murmurojë kundër mëkatit, do të bien mbi botën, do t’i sulmojë Djallin dhe ndih-mësit e tij dhe me shpatën dytehëshe të Fjalës së Zotit do të shporojë, në jetë ose vdekje të gjithë ata që ua dërgon i Gjithëpush-tetshmi.

58. Këta do të jenë apostujt e vërtetë të kohërave të fundit, të cilëve Zoti do t’u japë aftësinë e të folurit dhe fuqinë që të bëjnë mrekulli dhe do t’u grabisin frytin armiqve të vet. Do të flenë pa ar dhe argjend dhe çfarë është edhe më me rëndësi pa kujdes të madh në mes të meshtarëve të tjerë, njerëzve të kishës dhe klerikëve intermedios cleros prapëse-prapë do të kenë krahë të argjenduar të pëllumbit që të flu-turojnë, me njet të pastër për lavdinë e Hyjit dhe shëlbim të shpirtrave ku i thërret Shpirti i Shenjt, dhe në ato vende ku do të predikojnë do të lënë vetëm ar të dashurisë, që është përmbushje e krejt ligjit.

59. Më në fund e dimë se këta do të jenë nxënësit e vërtetë të Krishtit, të cilët do të imitojnë varfërinë e tij, përvuj-tërinë, urrejtjen ndaj botës dhe dashurinë; do të mësojnë udhën e ngushtë të Hyjit ndaj Ungjillit e jo ndaj principeve të botës dhe njëherit nuk do të shqetësohen as nuk do të shikojnë askënd në fytyrë, as nuk do të kursejnë të dëgjojnë as të frikohet nga asnjë vdekatar sado që ai të jetë i fortë. Në buzët e tij do të jetë shpata dytehëshe e Fjalës së Hyjit, në shpinën e tij do të mbajë flamurin e përgjakur, kryqin në dorën e djathtë e rruzaren në të majtën; emrat e shenjtë të Jezusit dhe Marisë në zemrën e vet e shikimi i qartë dhe vetëmo-himi i Jezusit në gjithë sjelljen e tij. Të këtillë do të jenë ata njerëz të mëdhenjë që do të vinë, të cilët Maria do t’i ngritë me urdhrin e të Tejetlartit që të shpallin Mbretërinë e tij mbi mbretërinë e të patenzonëve, adhuruesit të Zotave të rrejshëm dhe atyre që nuk e njohin Jezu-sin. Mirëpo, kur do të ndodhë kjo dhe si?... Vetëm Hyji këtë e di: e jona është që të lutemi, të ofshajmë dhe në heshtje duke pritur të presim (krah. Ps 40,2).